Το πενιχρό νερό από μια κεντρική παροχή ύδατος μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ασθένεια, βέβαια, εάν δεν λάβετε έγκαιρα μέτρα. Ένα από τα πιο σημαντικά κριτήρια για την ποιότητα ενός υγρού είναι το επίπεδο της ακαμψίας του, τα οποία ειδικοί τύποι φίλτρων μπορούν να ομαλοποιηθούν.
Περιεχόμενα
Τι βλάπτει το σκληρό νερό;
Αυτή η ερώτηση τίθεται από πολλούς χρήστες που ζουν τόσο σε διαμερίσματα όσο και σε ιδιωτικές κατοικίες. Εκτός από τη σκληρότητα, υπάρχει υψηλό επίπεδο χλωρίου, υπερβολικές ποσότητες σιδήρου, επιβλαβείς μικροοργανισμοί, βακτηρίδια και μέταλλα. Αλλά, όπως πάντα, ο πιο αξιοσημείωτος παράγοντας μπορεί να παίξει ένα σκληρό αστείο για την ανθρώπινη υγεία.
Δύο εξαρτήματα σχετίζονται άμεσα με μια τέτοια παράμετρο υγρού όπως η ακαμψία - αυτά είναι το ασβέστιο και το μαγνήσιο, ή μάλλον το υψηλό περιεχόμενο τους. Αλλά η περιεκτικότητα σε ασβέστιο και μαγνήσιο σε ένα υγρό μπορεί να είναι μεταβλητή, επηρεάζεται επίσης από αδιάλυτα άλατα, τα οποία ευθύνονται για τη σταθερή σκληρότητα του νερού. Τα διαλυτά άλατα θεωρούνται πιο θετικά, αν και είναι η αιτία της απολέπισης που εμφανίζεται σε ένα ηλεκτρικό βραστήρα ή πλυντήριο ρούχων.
Αλλά πρέπει να σταματήσουμε στο κύριο ερώτημα: Είναι το νερό σκληρό; Δυστυχώς, ναι. Και οι συνέπειες για την ανθρώπινη υγεία μπορεί να είναι οι εξής:
- Ακολουθεί σταδιακή απόφραξη του δέρματος. Αυτό οδηγεί σε υπερβολική ξηρότητα και εμφάνιση διαφόρων ασθενειών που σχετίζονται με το δέρμα (π.χ. δερματίτιδα).
- Η εμφάνιση της πιτυρίδας, καθώς και η υποβάθμιση της κατάστασης των μαλλιών. Μπορεί να εμφανιστεί δυσάρεστη, συνεχής φαγούρα. Ακόμα και ακριβά σαμπουάν και βάλσαμα μαλλιών δεν βοηθούν πάντοτε.
- Η σταδιακή εναπόθεση αλάτων στο σώμα, που τελικά οδηγεί σε πέτρες στα νεφρά. Εκτός από τα νεφρά, το καρδιαγγειακό σύστημα επίσης υποφέρει, παρουσιάζεται σταδιακή απόφραξη των αιμοφόρων αγγείων.
Θα πρέπει επίσης να αναφέρουμε τις αρνητικές επιπτώσεις του σκληρού νερού, για παράδειγμα, από ένα πηγάδι, στην κατάσταση των οικιακών συσκευών. Λίγα χρόνια είναι αρκετά και ένα στρώμα κλίμακας στην εσωτερική επιφάνεια του πλυντηρίου θα οδηγήσει σε διάσπαση. Αλλά πιο συχνά, υποφέρουν οι ηλεκτρικοί βραστήρες, τα θερμαντικά στοιχεία των οποίων δεν είναι σχεδιασμένα για υπερβολικές ποσότητες αλάτων στο υγρό.
Ποιες παράμετροι νερού είναι κρίσιμες
Ο καθορισμός της σκληρότητας του νερού στο σπίτι είναι αρκετά προβληματικός, γι 'αυτό είναι απαραίτητο να αγοράσετε ένα ειδικό κιτ δοκιμής, το οποίο παρουσιάζεται με τη μορφή μιας μικρής ταινίας που αλλάζει χρώμα. Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τις υπηρεσίες ενός ιδιωτικού εργαστηρίου, το οποίο κάνει ανάλυση νερού σε προσιτές τιμές.
Αφού λάβετε δεδομένα σχετικά με τη σκληρότητα του νερού, θα πρέπει να τα συγκρίνετε με τα γενικά αποδεκτά πρότυπα:
- Έως 2 ° W - μαλακό νερό.
- Από 2 έως 10 ° W - το μέσο επίπεδο ακαμψίας του υγρού.
- Πάνω από 10 ° W - σκληρό νερό.
Υπάρχει εγκεκριμένο έγγραφο με υγειονομικά και υγειονομικά πρότυπα - SanPiN 2.1.4.1074-01, το οποίο αναφέρει ότι η σκληρότητα του νερού δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 7 mEq / l. Αυτή η δήλωση ισχύει για τα ύδατα από κεντρική παροχή νερού.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι ακόμη και μια ακαμψία των 4 ° F θα αφήσει πολύ σύντομα το αποτέλεσμα στην επιφάνεια των ηλεκτρικών θερμαντήρων. Επομένως, είναι καλύτερο να μειώσετε την παράμετρο ακαμψίας χρησιμοποιώντας ειδικά φίλτρα ή οικιακά συστήματα καθαρισμού.
Τι είναι τα πολυφωσφορικά και πώς να τα χρησιμοποιήσετε σωστά
Τα σύγχρονα χημικά ενεργά πρόσθετα χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο σε διάφορες βιομηχανίες. Φυσικά, η μεγαλύτερη χρήση εντοπίζεται στον βιομηχανικό τομέα, ακολουθούμενη από οικιακά και βιομηχανικά χημικά προϊόντα.Με την ανάπτυξη σύγχρονων τεχνολογιών, υπάρχει μια σημαντική ελαχιστοποίηση της βλαπτικότητας αυτών των ουσιών και σύντομα χημικά ενεργά πρόσθετα θα εξομοιωθούν με βιολογικώς καθαρά προϊόντα.
Και ακριβώς με το μαλάκωμα του υγρού χρησιμοποιούνται τα χημικά πρόσθετα. Αυτή μπορεί να είναι η συνηθισμένη χρήση της σόδας, αλλά χρησιμοποιούνται συχνότερα πολυφωσφορικά ή αντικολλητικά συστατικά μιας νέας γενιάς. Όλες οι παραπάνω ουσίες είναι αντιδραστήρια και η χημική μέθοδος μείωσης της ακαμψίας ενός υγρού χρησιμοποιώντας τέτοια πρόσθετα είναι ένα αντιδραστήριο.
Είναι απαραίτητο να εξεταστούν οι πιο δημοφιλείς τρόποι μαλακώματος του νερού, οι οποίοι περιλαμβάνουν:
- Χρησιμοποιήστε σόδα, και μερικές φορές ασβέστη. Μια πιο παραγωγική επιλογή για το μαλακτικό νερό είναι η προετοιμασία μιας λύσης στην οποία προστίθενται σόδα και ασβέστη σε ίσες αναλογίες. Δυστυχώς, μόνο το νερό για τεχνικές ανάγκες μπορεί να μαλακώσει με αυτά τα συστατικά, απαγορεύεται να το χρησιμοποιήσετε ως πόσιμο.
- Η χρήση πολυφωσφορικών. Τα πολυφωσφορικά ανήκουν στην κατηγορία των κρυστάλλων που έχουν αρκετά μεγάλα μεγέθη, γεγονός που τα καθιστά πολύ βολικά για χρήση στα σύγχρονα συστήματα φιλτραρίσματος. Τα πολυφωσφορικά τοποθετούνται σε ένα φίλτρο, συνήθως ένα φίλτρο κασέτας, μετά το οποίο διέρχεται νερό μέσω αυτού. Οι κρύσταλλοι διαλύονται σταδιακά και δεσμεύουν τα άλατα στο υγρό, τα οποία τα δίνουν ακαμψία.
Και αν το σόδας χρησιμοποιείται τώρα σπάνια, τότε οι μέθοδοι πολυφωσφορικών είναι ευρέως γνωστές. Αλλά όχι στην ποιότητα του πόσιμου νερού. Αποδεικνύεται ότι τα πολυφωσφορικά ανήκουν στην κατηγορία των λιπασμάτων που επηρεάζουν αρνητικά την ανθρώπινη υγεία. Δημιουργούν ένα ευνοϊκό έδαφος για την ανάπτυξη του περιβάλλοντος, όπου το οξυγόνο απομακρύνεται από το υγρό, το οποίο είναι απαραίτητο για τον σωστό τρόπο λειτουργίας του ζωντανού οργανισμού.
Ως εκ τούτου, μια πιο δαπανηρή μέθοδος είναι να καθαριστεί το υγρό με αντιπηκτικά, τα οποία είναι επίσης χημικά δραστικά συστατικά με μικρή περίοδο αποσύνθεσης, μετά την οποία οι ουσίες αυτές δεν έχουν καμία επίδραση στο περιβάλλον. Τα αντικαταθλιπτικά σπάνια χρησιμοποιούνται, λόγω της ανάγκης εγκατάστασης δαπανηρού εξοπλισμού, το οποίο όχι μόνο έχει υψηλό κόστος αλλά και είναι πολύ δαπανηρό να διατηρηθεί.
Ποικιλίες φίλτρων για την απομάκρυνση του νερού
Τα σύγχρονα φίλτρα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν ένα υγρό οποιουδήποτε επιπέδου σκληρότητας, το οποίο αποτελεί ένα σταθερό πρόβλημα για τους χρήστες των οποίων τα σπίτια συνδέονται με μια κεντρική παροχή νερού.
Τα πιο δημοφιλή και παραγωγικά μοντέλα φίλτρων που λειτουργούν με βάση την αρχή της αντίστροφης όσμωσης. Μετά τη διαδικασία καθαρισμού μειώνεται όχι μόνο η σκληρότητα του υγρού, αλλά και επιβλαβή βακτήρια και μικροοργανισμοί πεθαίνουν και το νερό υφίσταται μεταλλοποίηση. Μετά από ένα φίλτρο αντίστροφης όσμωσης, το νερό όχι μόνο καθίσταται χρήσιμο, αλλά και αποκτά μια μοναδική γεύση.
Μια φθηνότερη επιλογή είναι ένα φίλτρο νερού που δημιουργεί ένα μαγνητικό πεδίο που επηρεάζει τη δομή του υγρού και μειώνει τα επίπεδα αλατιού. Μια τέτοια συσκευή δεν έχει μόνο έναν κατανοητό και απλό σχεδιασμό, αλλά έχει επίσης μια γρήγορη εγκατάσταση που δεν απαιτεί τη συμμετοχή ειδικών. Αρκεί να στερεώσετε το φίλτρο στο σωλήνα νερού και μπορείτε να απολαύσετε νόστιμο και μαλακό νερό.
Ως χωριστός τύπος συσκευής, μπορούν να καλούνται φίλτρα καθαρισμού υγρού από σίδερο. Λίγοι χρήστες γνωρίζουν, αλλά μόρια σιδήρου επηρεάζουν επίσης την σκληρότητα του νερού, καθώς και τα άλατα. Για να επιλέξετε ένα τέτοιο φίλτρο, είναι απαραίτητο να γνωρίζετε ακριβώς τη δομή του υλικού που περιέχεται στο νερό, καθώς δεν υπάρχουν καθολικές συσκευές για τον καθαρισμό του σιδήρου. Σε τέτοια προϊόντα, εκτός από το χοντρό φίλτρο, τοποθετούνται επίσης κασέτες UV.
Τα συστήματα φίλτρων τύπου "κάτω από τον νεροχύτη" είναι πολύ δημοφιλή. Μειώνουν σημαντικά το υγρό λόγω της παρουσίας 5-6 επιπέδων καθαρισμού στη δομή του. Μαζί με τα άλατα, τα επιβλαβή βακτήρια και τους μικροοργανισμούς, τα ορυκτά, οι ενώσεις χλωρίου αφαιρούνται από το νερό.Τα πρώτα βήματα καθαρισμού είναι φυσίγγια που εμποδίζουν την περαιτέρω μετακίνηση της άμμου, της ασβέστης ή της ιλύος του ποταμού.
Και τα γενικά μαλακτικά νερού συμπληρώνουν την βαθμολογία των μαλακτικών υγρών. Αυτές οι συσκευές είναι συμπαγείς και οικονομικές από την άποψη της κατανάλωσης ενέργειας. Η βάση της εργασίας τους είναι η αντικατάσταση των μορίων καλίου και μαγνησίου με μαλακό νάτριο και κάλιο. Σήμερα, τα φίλτρα ανταλλαγής ιόντων χρησιμοποιούνται ως μαλακτικά, στο σχεδιασμό των οποίων υπάρχει μια ορισμένη ποσότητα ιοντοανταλλακτικής ρητίνης. Σε αυτή την περίπτωση, συμβαίνει πάλι πλύση του υγρού. Το νερό μετά από φίλτρα ανταλλαγής ιόντων δεν είναι μόνο απαλλαγμένο από επιβλαβείς ποικιλίες αλάτων, αλλά έχει και μια ευχάριστη γεύση.

Πώς να επιλέξετε το σωστό φίλτρο για τον καθαρισμό του νερού
Όταν επιλέγετε ένα φίλτρο, θα πρέπει να καθοδηγείται από ορισμένα πρότυπα και γενικά αναγνωρισμένα τεχνικά δεδομένα.
- Τύπος φίλτρου. Τα συστήματα καθαρισμού των υδάτων έχουν τις εξής ποικιλίες: τύπου στάμνας, χονδροειδής ή προκαταρκτική επεξεργασία, κορμό, ειδικές συσκευές για την ομαλοποίηση του επιπέδου σιδήρου, αντίστροφη όσμωση, "κάτω από το νεροχύτη". Σε σχεδόν κάθε τύπο φίλτρου, μπορεί να εγκατασταθεί ένα επιπλέον τμήμα μαλακτικού. Πριν αγοράσετε μια συσκευή, θα πρέπει να διευκρινίσετε σίγουρα αυτό το χαρακτηριστικό της διαμόρφωσης.
- Βαθμός καθαρισμού. Φυσικά, ο μέγιστος αριθμός βαθμών καθαρισμού εγγυάται καθαρότερο και πιο γευστικό νερό εξόδου. Ειδικά εάν πρόκειται για σύστημα αντίστροφης όσμωσης στο οποίο μπορούν να εγκατασταθούν 5 έως 6 βαθμοί καθαρισμού. Αυτή η ποσότητα περιλαμβάνει την απομάκρυνση των μεγάλων σωματιδίων, τον καθαρισμό του υγρού από τον άνθρακα, τον ιονισμό και την ανοργανοποίηση, καθώς και την κύρια λειτουργία - μαλάκυνση.
- Η παρουσία ενός συστήματος αντίστροφης όσμωσης, εξαιρετικά αποτελεσματικό λόγω των σχεδιαστικών του χαρακτηριστικών λόγω της παρουσίας μεμβράνης. Το σύστημα αντίστροφης όσμωσης σας επιτρέπει να φιλτράρετε το νερό σε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο, χωρίς να λείπουν ακόμη και οι μικρότεροι ρύποι.
Η σωστή επιλογή φίλτρου θα σας επιτρέψει να αγοράσετε μια συσκευή με μέγιστη λειτουργικότητα (καθαρισμός), αντίστοιχα - καθαρό και νόστιμο νερό στην πρίζα. Το φίλτρο για σκληρό νερό θα είναι μια ιδανική λύση τόσο στο διαμέρισμα όσο και στο σπίτι.





