Wygoda pracy ze śrubokrętem jest trudna do przecenienia. Narzędzie należy do kategorii niezbędnych rzeczy w gospodarstwie domowym, które powinny być zawsze pod ręką. Niektórzy przyjaciele nazywają go nawet „shurik”. Jest naprawdę prosty, bezpieczny i wydajny w użyciu. I wydaje się, że praca z narzędziem może być trudna, nieco bardziej skomplikowana niż śrubokręt. Ale znajomość niektórych podstawowych zasad nadal nie szkodzi, ponieważ błędy mogą prowadzić do nieplanowanych wydatków, a czasem znacznych.

Wybór trybu śrubokręta

Większość modeli śrubokrętów ma 2 tryby działania:

  • tryb wkręcania;
  • tryb wiercenia.

Główna różnica między nimi polega na tym, że podczas wiercenia prędkość obrotowa uchwytu wiertarskiego jest znacznie wyższa niż podczas wkręcania. Wynika to z zastosowania w narzędziu dwubiegowej skrzyni biegów. Ponadto w trybie wiercenia ogranicznik momentu obrotowego, powszechnie określany jako „grzechotka” u zwykłych ludzi, nie działa.

Czasami podczas pracy z częstą zmianą końcówek i wierteł możesz zapomnieć o zmianie trybu śrubokręta. A jeśli po rozpoczęciu wiercenia w trybie wkręcania błąd zostanie natychmiast wykryty bez żadnych konsekwencji, w przeciwnym przypadku wszystko nie będzie tak różowe.

W szczególności, po rozpoczęciu pracy z wiertłami w trybie wiercenia, duże prędkości doprowadzą do nieoczekiwanie szybkiego dokręcania śrub i dalszego zastosowania nadmiernej siły. Negatywne konsekwencje tego mogą być następujące:

  1. Wkręcanie sprzętu zbyt głęboko.
  2. Zerwanie nici podczas pracy z miękkim materiałem (łączniki się nie utrzymają).
  3. W litym materiale nietoperz może „polizać” szczeliny na łbie śruby samogwintującej lub nieco.

Zmiana położenia śrubokręta podczas wiercenia

Dość powszechnym błędem wśród początkujących jest „chodzenie” narzędzia podczas pracy. Może to być spowodowane nadmiernym naciskiem na śrubokręt lub osłabionym uchwytem, ​​na przykład podczas pracy w niewygodnych warunkach.

W rezultacie, w trybie śrubokręta, bit wytwarza różne siły na przeciwległych częściach samogwintującego rowka śruby. Może to prowadzić do zginania okucia, jego wkręcania w niewłaściwym kierunku, w którym jest to konieczne, słabego przylegania łączników do materiału.

W przypadku zmiany położenia śrubokręta w trybie wiercenia prawdopodobne są następujące negatywne konsekwencje:

  • załamanie lub deformacja wiertła;
  • wzrost średnicy otworu;
  • zwiększone obciążenie i zużycie mocowania narzędzia (uchwytu).
W rezultacie otwór staje się bezużyteczny i będziesz musiał wywiercić nowy. W najgorszym przypadku będziesz musiał przerwać pracę i poszukać nowego wiertła, materiału, a czasem samego śrubokręta.

Wybór momentu obrotowego

Podczas pracy w trybie śrubokręta jednym z kluczowych problemów jest prawidłowy wybór momentu obrotowego. Maksymalna wartość tego wskaźnika zależy od mocy konkretnego modelu „shurik” i oznacza siłę obrotową, którą narzędzie może wytworzyć.

W praktyce wystarczy zrozumieć, że moment obrotowy wystarczający do wkręcenia śruby w sosnę nie wystarczy, na przykład w przypadku brzozy. W takim przypadku zatrzymanie zadziała na śrubokręcie, a narzędzie zacznie pękać. Aby zakończyć pracę, musisz przekręcić ogranicznik, zwiększając moment. Po przejściu z brzozy na sosnę siła narzędzia będzie nadmierna, a sprzęt „utopi” się na drzewie.

Aby temu zapobiec, dla każdego materiału potrzebny jest odpowiedni dobór momentu obrotowego. Aby to zrobić, możesz poćwiczyć wkręcanie śruby samogwintującej w niepotrzebny kawałek materiału. Możesz również ustawić wskaźnik ogranicznika na instrumencie na celowo niższą wartość, stopniowo zwiększając siłę do wymaganego poziomu.

Dlatego przestrzegając tych zasad, nie możesz się martwić o jakość pracy wykonanej za pomocą śrubokręta. Ryzyko dodatkowych kosztów zostanie zminimalizowane.Nie wolno nam zapominać o konieczności przestrzegania podstawowych zasad bezpieczeństwa.